Wystawa „Miasto zwierząt. Domicella Bożekowska” to wyjątkowa okazja, by zobaczyć jedne z najciekawszych animalistycznych prac w polskiej sztuce XX wieku!
Starannie dobrany zestaw rzeźb, rysunków i materiałów archiwalnych pozwala zajrzeć do świata artystki, która z niezwykłą uważnością potrafiła uchwycić charakter, ruch i temperament zwierząt. To propozycja dla osób poszukujących kontaktu ze sztuką bliską naturze, a także dla tych, którzy chcą odkryć twórczość dziś na nowo docenianą. Część prac prezentowana jest publicznie po raz pierwszy od wielu lat.
Wystawa trwa od 5 grudnia 2025 do 10 maja 2026.
Domicella Bożekowska – rzeźbiarka, rysowniczka, autorka filmów, niemal całe swoje twórcze życie poświęciła wnikliwym studiom nad zachowaniami zwierząt. Była ich czułą i uważną obserwatorką. Szkicowała i rzeźbiła, tworząc subtelne przedstawienia, w których ujawniała się natura zwierzęcia: zwyczaje, sposoby poruszania się i komunikacji.
PJM – informacja o wystawie: https://youtu.be/SqxJIDs60A8
Co można zobaczyć na wystawie?
– animalistyczne rzeźby i rysunki Domicelli Bożekowskiej
– przedstawienia wielu gatunków zwierząt: m.in. bawół, słoń, lis, koń, jeleń, tygrys, a szczególnie wilki
– portrety zwierząt bliskich artystce: Fuga (pół wilczyca, pół pies), mangusta Kitu, fretka Pandulek
– rzeźbę „Dzik” z lat 60./70., ustawioną tuż przy wejściu
– dokumentację fotograficzną z prywatnego archiwum artystki
– trzy dłuta, których artystka używała w pracy
– prace z różnych dekad – tak dobrane, by pokazać, jak podchodziła do zwierzęcego modela
Dla kogo:
– dla osób interesujących się sztuką współczesną, rzeźbą i rysunkiem
– dla ludzi ciekawych tematyki zwierząt, ekologii, etologii, praw zwierząt
– dla odbiorców lubiących wrażliwą, obserwacyjną sztukę, opartą na kontakcie z naturą
– dla osób w każdym wieku – także rodzin (bilety 1 zł dla dzieci i młodzieży)
WYDARZENIA
Wystawie będą towarzyszyć oprowadzania i warsztaty, które pozwolą lepiej poznać twórczość Domicelli Bożekowskiej oraz fascynujący świat zwierząt. Szczegółowe informacje zostaną udostępnione wkrótce.
Wstęp w ramach biletu do Koszar Kantonistów:
30 zł – bilet normalny
15 zł – ulgowy
20 zł – dorośli z Kartą Dużej Rodziny
1 zł – dzieci od lat 7 i młodzież do 26. roku życia
Wstęp bezpłatny – w piątki oraz pon-nd z kartą Przyjaciela Muzeum
Godziny otwarcia, wstęp na wystawę:
Wystawę będzie można oglądać
od wtorku do środy w godz. 9.00-16.00,
od czwartku do soboty w godz. 10.00-18.00
w niedzielę w godz. 10.00-16.00.
Ostatnie wejście odbywa się 30 minut przed zamknięciem ekspozycji.
Dostępność wystawy
Informacje : https://www.lazienki-krolewskie.pl/pl/muzeum-dostepne
O WYSTAWIE
Dziś, w kontekście dyskusji o prawach zwierząt i destrukcyjnym wpływie cywilizacji na ekosystemy – toczących się także na polu sztuki – jej prace wydają się wyjątkowo aktualne. Tym trudniej uwierzyć, że w drugiej połowie XX wieku tematyka animalistyczna w sztuce polskiej nie cieszyła się zainteresowaniem ani wśród artystów, ani wśród odbiorców. W tamtym czasie decyzja, by w twórczości zająć się niemal wyłącznie zwierzętami, mogła uchodzić za śmiały gest. Wiązała się bowiem z ograniczonymi możliwościami wystawiania prac, gdyż temat pozostawał poza głównym nurtem sztuki. To tłumaczy, dlaczego o Bożekowskiej było dotąd cicho. Teraz jednak jej sztuka jest na nowo odkrywana i doceniana.
„Miasto zwierząt” – co zobaczymy na wystawie?
Wystawa „Miasto zwierząt. Domicella Bożekowska” to zaproszenie do świata artystki, w którym połączyły się fascynacja naturą, talent i doskonały warsztat. Prezentowany wybór rzeźb i rysunków jest dowodem wrażliwości i wyjątkowego daru obserwacji. W dziełach Bożekowskiej można dostrzec dociekliwość godną przyrodnika. Artystka świadomie zrezygnowała z realizmu na rzecz uproszczonych, syntetycznych form, obecnych także w polskiej rzeźbie lat 50. i 60. XX wieku.
Stworzone przez nią wizerunki zwierząt są świadectwem znakomitej wiedzy anatomicznej. Uderza precyzja odzwierciedlenia ich charakterystycznych zachowań oraz minimalizm przedstawienia. Bożekowska potrafiła celnie uchwycić zarówno ruch, jak i statyczną pozę obserwowanego zwierzęcia. Tworzyła wizerunki wielu gatunków zwierząt: bawoła, słonia, lisa, konia, jelenia czy tygrysa. Przedmiotem jej szczególnej fascynacji były jednak wilki. Niektóre z portretowanych zwierząt, jak Fuga, pół wilczyca pół pies, mangusta Kitu czy fretka Pandulek, należały do rodziny artystki.
Bożekowska często tworzyła też prace z myślą o ich prezentacji w konkretnych przestrzeniach – ogrodach, parkach czy na skwerach. Jedną z takich rzeźba jest „Dzik”, powstały w latach 60. lub 70. XX wieku, którego na co dzień można oglądać w Miejskim Ogrodzie Zoologicznym im. Antoniny i Jana Żabińskich w Warszawie. Praca zostanie pokazana nieopodal wejścia do budynku, w którym znajdzie się wystawa.
Częścią ekspozycji będzie też dokumentacja fotograficzna twórczości artystki, pochodząca z jej prywatnego archiwum, a także trzy dłuta, którymi posługiwała się podczas swojej kariery.
Wystawa w Muzeum Łazienki Królewskie stanowi pierwszy od lat tak reprezentatywny pokaz dzieł Bożekowskiej, uwzględniający prace z różnych okresów, których zestawienia zostały pomyślane w taki sposób, by jak najlepiej unaocznić sposób traktowania zwierzęcego modela.
Kuratorką ekspozycji jest Kalina Cukrowska, współkuratorką i koordynatorką – Anna Szary.
Domicella Bożekowska (1927-2019) – umiejętności rzeźbiarskie zdobywała w szkole technik drzewnych w Jeleniej Górze, dokąd wraz z rodziną wyjechała po wojnie, gdyż ich mieszkanie nie przetrwało powstania, a jej ojciec znalazł w tym mieście pracę. Rozwijała je następnie w krakowskiej, a później w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, w pracowniach prof. Tadeusza Breyera i prof. Mariana Wnuka. Po uzyskaniu dyplomu z rzeźby w 1953 r. przez dwa lata studiowała weterynarię w warszawskiej
Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, a następnie samodzielnie uczyła się botaniki i ekologii. W 1967 r. poznała rzeźbiarza i architekta Andrzeja Goryńskiego, przyszłego męża oraz współautora kilku artystycznych projektów. Łączyło ich nie tylko życie osobiste, lecz także wspólne pasje – sztuka, obserwacja zwierząt i troska o środowisko naturalne. W latach 70. Bożekowska miała kilka ważnych wystaw w galeriach należących do Związku Polskich Artystów Plastyków w Warszawie. „Rzeźba w ogrodzie” (1970) była prezentowana na zielonym dziedzińcu galerii, „Fuga” (1971) dotyczyła relacji międzygatunkowych i emocjonalnej więzi człowieka ze zwierzęciem. Wystawę „Szanuj zieleń” (1972), będącą głosem sprzeciwu wobec degradacji środowiska i uprzedmiotowienia natury, przygotowała razem z partnerem. Także wspólnie z nim opracowała ekspozycję „Wróg publiczny nr 1” (1978). Był to manifest artystyczny w obronie polskich wilków, którym wówczas groziło wymarcie. Na początku lat 80. Bożekowska i Goryński wyemigrowali do Niemiec, od lat 90. dzielili życie między Darmstadt a Warszawę. Prace artystki były prezentowane na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą, m.in. w Warszawie, Wiedniu, Berlinie, Pradze, Sofii, Katmandu, New Delhi i Kolonii.
