W swoich pracach Monika Stolarska bada wielopiętrowość i złożoność świata, tworząc wizualne opowieści, w których wszystkie elementy — naturalne i miejskie,organiczne i przemysłowe — pozostają częścią jednej całości. Malarstwo staje się tu przestrzenią dialogu pomiędzy skalą mikro i makro, pomiędzy tym, co materialne, a tym, co symboliczne. Gęste skały, strumienie, paraboliczne łodygi, purpurowe dymy i pulsujące kule słońc splatają się z obrazami opuszczonych budynków, porzuconych gabarytów czy chwastów wyrastających z pęknięć betonu. Ten zestaw motywów tworzy napięcie między apokaliptyczną wizją a utopijną ideą odrodzenia. Artystka przetwarza swoje odczucia, wspomnienia i intuicyjne tropy, budując z nich osobisty język plastyczny. To, co widzi dziś, wynika z tego, co zapamiętała kiedyś — a natura staje się dla niej materializacją świata, który ją nieustannie przyciąga. Jej obrazy są zapisem przeszłości i refleksją nad przemijaniem, ale także obserwacją tego, jak niszczenie i wzrastanie nieustannie współistnieją w jednym, pulsującym rytmie. W tych malarskich przestrzeniach człowiek i natura przenikają się wzajemnie: miasto zarasta roślinnością, a organiczne formy wyrastają w miejscach po dawnych konstrukcjach. W tej wizji nie ma podziałów — wszystko, co istnieje, splata się i współdziała, tworząc niejednoznaczne, symboliczne pejzaże będące równocześnie wspomnieniem, prognozą i zapisem nieustannego ruchu świata.

Monika Stolarska urodziła się w 1986 roku w Warszawie. Tutaj mieszka i pracuje. W latach 2005-2011 – studiowała na ASP w Warszawie, Dyplom magistra sztuki z wyróżnieniem dziekańskim uzyskała na wydziale Malarstwa w pracowni prof. Wiesława Szamborskiego ze specjalizacją dodatkową w pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej prof. Mirosława Duchowskiego. Od momentu ukończenia studiów łączy własną praktykę artystyczną z pracą dydaktyczną. Ważnym punktem odniesienia jest dla niej natura, to jak oddziałuje ona na człowieka, jaki jest jej rytm. Z drugiej strony inpiruje Ją neoplastycyzm i suprematyzm, które uważa za aktualne źródło problematyki artystycznej. Jak sama mówi, łączy biomorfizm i formy organiczne z mistyką malarstwa bezprzedmiotowego.

Wernisaz 16.01 / piątek / 18:00-21:00
Wystawa potrwa do 27.02
Fort Sokolnickiego