Balet w dwóch aktach.
Libretto: Edward Clug wg poematu dramatycznego Henrika Ibsena.
Muzyka: Edvard Grieg (Peer Gynt op. 23 i inne utwory).

Twórcy teatralni mają nie lada kłopot z Peerem Gyntem Henrika Ibsena. Poemat dramatyczny o epizodycznej strukturze wykorzystujący elementy fantastyczne sprawiał problem inscenizatorom, okazuje się jednak, że jest to idealny materiał na spektakl baletowy. W 2015 roku choreografię do Peera Gynta stworzył słoweński tancerz pochodzenia rumuńskiego Edward Clug. Premiera w Mariborze odniosła ogromny sukces, balet ten zawędrował później na sceny Zurychu, Wiednia, Dortmundu, Hanoweru i Lipska. Skąd wzięła się taka popularność przedstawienia? Przede wszystkim nie boi się on rwanej narracji oryginału, pozostawia w niedopowiedzeniu znaczenie poszczególnych przygód głównego bohatera oraz przede wszystkim korzysta z niezwykle współczesnego języka wizualnego, nie traktując dramatu Ibsena jak zakurzonej starej baśni inspirowanej folklorem.

Peer Gynt Ibsena jest bardzo współczesną postacią – jednocześnie everymanem i antybohaterem. Pochodzi on z niezamożnej rodziny, nie posiada wielu przymiotów, obdarzony jest egoistyczną naturą, potrafi za to kłamać jak z nut, lub – mówiąc inaczej – konfabulować, opowiadając zmyślone lub podkręcone historie na temat przytrafiających mu się zdarzeń. Dzięki pracy wyobraźni liche domostwo rodziców Peera przemienia się w lśniący pałac, zaś jego przygody natury moralnie wątpliwej zamieniają się w bohaterskie czyny. W ten właśnie sposób może uciec on od rzeczywistości. Cel życia Peera jest niedookreślony – chciałby on być kimś (a najbardziej kimś innym) oraz znaleźć miłość, choć żeby docenić uczucie i wierność kochającej go Solwejgi, musi on najpierw skonfrontować się z trollami, wyruszyć na podbój Orientu, trafić do zakładu dla obłąkanych, aby na koniec powrócić do miejsca, z którego zaczął podróż.

Reżyser: Edward Clug

Gatunek: balet
Scenografia: Marko Japelj
Światło: Tomaž Premzl
Choreografia: Edward Clug
Kostiumy: Leo Kulaš
Czas trwania: 140 min