Opera w 3 aktach.
Libretto: Hugo von Hofmannsthal.

„Kobieta bez cienia” jest czwartą operą, która powstała we współpracy kompozytora Richarda Straussa i pisarza Hugona von Hofmannsthala. Dzieło pełne jest wieloznacznych symboli, jednocześnie jednak skupia się na podstawowych ludzkich doświadczeniach: miłości, samotności, niespełnieniu i tęsknocie.

Opera ta jest metafizyczną baśnią o dwóch parach małżeńskich zawieszonych między trzema światami: królestwem duchowym księcia Keikobada, pełnym przepychu światem półboskich istot reprezentowanych przez Cesarza i Cesarzową oraz przyziemnym światem ludzi: farbiarza Baraka i jego żony. Związek Cesarza i Cesarzowej nie jest szczęśliwy. Kobieta, córka potężnego Keikobada, potrafiąca zmieniać swoje kształty, została pochwycona przez Cesarza, gdy była gazelą, ze względu na utratę talizmanu uwięziona jest w ludzkiej postaci. Przez męża jest traktowana jako zdobycz i obiekt seksualny, jej życie nie jest kompletne, dlatego utraciła rzucany przez siebie cień. Aby go zdobyć i uratować Cesarza przed śmiercią, musi najpierw poznać niedole ludzkiego życia: ból, stratę i litość. Małżeństwo Baraka i jego Żony także nie jest udane, ponieważ para została źle dobrana, a warunki, w których żyją, są trudne. Za obietnicę otrzymania dóbr doczesnych, które poprawiłyby ich los, Żona farbiarza decyduje się oddać swój cień Cesarzowej. Ta początkowo przystaje na propozycję, ostatecznie jednak odrzuca ją, gdyż nie chce skazywać śmiertelniczki na nieszczęście, za co zostaje nagrodzona i otrzymuje upragniony cień.

Reżyser: Mariusz Treliński

Obsada: Tadeusz Szlenkier jako Cesarz, Annemarie Kremer jako Cesarzowa, Lindsay Ammann jako Mamka, Krzysztof Szumański jako Posłaniec Duchów, Lauri Vasar jako Barak, Lise Lindstrom jako Żona Baraka, Katarzyna Drelich jako Głos Sokoła / Strażnik progu świątyni, Mateusz Zajdel jako Wizja młodzieńca / Garbus.

Data premiery: 2026-02-15
Gatunek: opera
Scenografia: Fabien Lédé
Światło: Marc Heinz
Choreografia: Jacek Przybyłowicz
Kostiumy: Marek Adamski